En ik wens je ook:

En ik wens je ook:

Een fantastisch 2016

Ik hoop dat al je dromen uitkomen….

images

En natuurlijk kun je nog steeds de SterkeSchoolkalender 2016 ontvangen.

Zet dan in het commentaarveld wat jij in 2016 wilt lezen op deze plaats.

Welke onderwerpen?

Welke tips?

Welke verhalen?

Welke cadeaus wil jij ontvangen?

Ik wens je…

Geen verhaal.
Geen tips.

Wel een wens:

 

Ik wens je…

kerstkaart (2)

 

En een vraag.
Of nee, drie vragen:

Waar wil jij volgend jaar over lezen in mijn blogs? Welke onderwerpen wens jij?

En waar wil jij volgend jaar graag tips voor?

En welk cadeautje krijg jij graag bij de SterkNieuws?

Plaats jouw reactie in het commentaarveld en ik stuur je de SterkeSchoolkalender 2016!

Een kerstverhaal over een kerstboom

Deze week een blog uit de oude doos.

Het is een verhaal uit het e-boek van Laura en mij.

Het boek dat te koop is op www.sterkeaap.nl:

DEFPOvoorpagina

Kerstboom voor moslima’s

Fatima was verliefd op de kerstboom in de klas. En helemaal op de kerstboom in de aula, want die was nog twee keer zo groot als die in de klassen en er hingen veel meer lampjes in. Iedere dag was ze als eerste op school, in de hoop dat zij de lampjes aan mocht doen.

Haar moeder was hulpmoeder en zij was er elke dag. Een paar dagen voor de kerstvakantie verzuchtte ze: “Fatima wil zo graag een kerstboom in huis. Maar dat kan natuurlijk niet. Wij zijn moslims. Wij hebben geen kerstboom. Jammer hoor, het lijkt mij ook best gezellig.”

Ik stelde voor een heel kleintje te kopen. Met piepkleine lichtjes. Overal te koop. Maar moeder schudde haar hoofd. “Kan niet … ” De laatste dagen knutselden wij ijverig kerstballen in de klas. Grote, kleine … de klas hing helemaal vol omdat er niks meer in de boom paste.

De leerlingen konden er geen genoeg van krijgen. Fatima vroeg: “Mag ik mijn ballen allemaal mee naar huis nemen? Voor in onze eigen kerstboom?” Ik zei dat dit natuurlijk mocht, vrijdag.

Na schooltijd vroeg ik aan moeder hoe het zat. “Ach,” zei moeder, “soms ben ik heel creatief, weet je …”

En ze liet een foto op haar telefoon zien. Huiskamer. Met een enorme bos takken in een vaas op een tafeltje. En daar had ze lampjes in gehangen.

En Fatima was thuis gewoon doorgegaan met knutselen; de takken hingen vol met kerstballen. Ik lachte. “Vrolijk kerstfeest!”

Tips:
1. Moslims hebben vaak meer begrip voor het kerstfeest als je vertelt over de overeenkomsten tussen het kerstfeest en het offerfeest.
2. Hoe meer feesten, hoe leuker!

Oooo! Waarom hebben ze nu weer een onvoldoende?

Oooo! Waarom hebben ze nu weer een onvoldoende?

Een paar weken geleden was ik in een klas waar een slecht gemaakt proefwerk werd nabesproken. Het proefwerk was niet moeilijk geweest, de docent begreep niet waarom er zoveel onvoldoendes waren.

De leerlingen mopperden.

De docent deed haar best om de moed erin te houden. “Kom op jongens, over twee weken is de herkansing en als jullie nu goed meedoen, dan gaan jullie allemaal een voldoende halen.”

Het gemopper verstomde. Een beetje. En alle leerlingen deden echt hun best om actief mee te doen.

Het ging al gauw mis.

De docent las de eerste vraag voor en gaf vervolgens het juiste antwoord.
Een leerling riep: “ja, maar dat bedoelde ik ook! Het staat er toch? En toch heb je me daar geen punten voor gegeven!”

Het werd weer onrustig in de klas. De docent keek een beetje wanhopig rond en wist blijkbaar niet wat ze nu moest doen. Ze zei: “Oké. Als je een individuele vraag hebt, dan mag je na afloop van de les even bij me komen.”

Na afloop van de les bleven alle leerlingen zitten. Ze hadden allemaal een individuele vraag.
Ze wilden er punten bij. Want de vraag was onduidelijk gesteld. Of de docent had hun antwoord niet goed begrepen. De docent besloot contact op te nemen met de teamleider, want ze wist niet zo goed wat ze hier mee moest.

De conclusie van de teamleider was, dat de meeste leerlingen de vragen niet goed hadden gelezen. De vragen bestonden uit lange, samengestelde zinnen. Sommige vragen konden anders geïnterpreteerd worden. De docent had het proefwerk niet zelf gemaakt. Alle parallelklassen hadden hetzelfde proefwerk gemaakt, maar niet in alle klassen zo slecht als bij haar. En de docent had het proefwerk wel nabesproken, maar niet vóórbesproken. En daar zat de crux.

Als je wilt dat je leerlingen een voldoende halen voor een proefwerk, dan kunnen de volgende tips je helpen:

1. Neem de tijd om (belangrijke) proefwerken voor te bespreken.
2. Deel een “proef-proefwerk” uit en maak het klassikaal, interactief.
3. Leer je leerlingen samengestelde zinnen goed lezen.
4. Laat de leerlingen steeds hardop bedenken: “Wat wordt hier precies gevraagd?”
5. Laat je leerlingen hun ogen dicht doen en zich inbeelden dat ze in de toekomst zijn. Dat ze hier over een paar weken weer zitten en een voldoende hebben gehaald voor hetzelfde proefwerk.
6. Laat de leerlingen hun ogen opendoen en vervolgens in tweetallen bedenken wat ze nodig hebben om het proefwerk goed te kunnen maken.
7. Laat leerlingen een eigen stappenplan maken om een vraag goed te kunnen beantwoorden. Samenwerken mag hierbij.
8. Zorg dat ze dit stappenplan bij zich hebben bij de toets.
9. Eindig met een energizer, zodat iedereen fit en vol goede moed het proefwerk kan gaan maken.
10. Vlak voor het echte proefwerk: doe diezelfde energizer nog een keer!

Welke tips heb jij om onze leerlingen goede cijfers te laten halen? Deel ze in het commentaarveld!

Cadeautje!

Cadeautje!

Er is niets leuker dan Sinterklaas vieren met leerlingen in het praktijkonderwijs. Ze weten heel goed dat Sinterklaas niet bestaat en ze willen liever geen surprises maken. Gedichten maken ze liever helemaal niet, maar dat geeft niet. Maar die cadeautjes, ja, die willen ze wel. En zo groot als ze dan zijn, ze willen dan toch ook Sinterklaas op school vieren.

Wij deden dat door middel van het dobbelstenenspel. Iedere leerling moest twee cadeautjes kopen voor €2,50. Die cadeautjes werden dan eindeloos met het gooien van de dobbelsteen van eigenaar verplaatst en op het eind had iedereen twee chocoladeletters of een chocoladeletter en een zak snoep, en heel soms zat er ook wel iets heel origineels bij.

Jaren geleden had ik Memmeth in de klas. En Memmeth was een aardige jongen, een vriendelijke jongen, maar hij was ook wel een beetje gemakzuchtig. Het bleek namelijk tijdens het Sinterklaasfeest dat Memmeth geen cadeautjes had gekocht. Gelukkig zorgde ik altijd voor reservecadeaus, dus het was geen ramp. Maar ik was wel heel nieuwsgierig waarom Memmeth geen cadeautjes had gekocht.

Ik liet Memmeth na schooltijd even blijven en ik vroeg het hem. En Memmeth keek de andere kant op en zei: “ik had geen geld.” Ik: “dat had je met mij kunnen overleggen, of aan je ouders kunnen vragen. Maar dit vind ik niet zo leuk voor mij en je klasgenoten.” En toen werd hij rood. Dus vroeg ik Memmeth: “Memmeth? Heb je tegen me gejokt? Had je wel geld?” Memmeth keek naar de grond. “Ja juf, ik had wel geld. Ik had die vijf euro van mijn moeder gekregen.” Ik vroeg door. Hij had er twee chocoladeletters van gekocht. En die had hij opgegeten. Dat snapte ik dan ook wel weer. Dus ik zei: “Memmeth, dan wil ik heel graag dat je van je zakgeld nog een sinterklaascadeautje voor mij koopt. Dat beloofde hij. “Maar geen chocoladeletter, koop maar een mooie kaars of een stukje zeep. Maar in ieder geval niet iets wat je kunt opeten.” Dat vond hij oké.

Een week later vroeg ik aan Memmeth waar mijn cadeautje bleef. Hij was het vergeten. Maar ik zag dat hij weer loog. Dus ik zei: “Memmeth? Moet ik je moeder bellen?” Maar nee, ik mocht beslist niet zijn moeder bellen. Dus ik: “Memmeth, ik wil dat je nu de waarheid vertelt. Heb je weer geld aan je moeder gevraagd?” Ja, hij had weer geld aan zijn moeder gevraagd. “Wat heb je daar mee gedaan Memmeth?” Daar had hij snoep van gekocht. En zijn zakgeld  en het snoep waren nu op. Hij zou nu niks meer krijgen van zijn moeder. Ik zeg: “Ja jongen, dan moet je wachten tot volgende maand. Er zit niets anders op dan wachten tot je zakgeld hebt, want dat ga je niet weer van je moeder krijgen. En er moet echt iets komen, anders bel ik je moeder. Memmeth ging akkoord.

Aan het begin van de volgende maand zei ik: “lieve Memmeth, volgens mij krijg ik nog een cadeautje van je.” Oh ja, vergeten! Hij zou het de volgende dag meenemen. Want hij had gisteren zijn zakgeld gekregen. En omdat ik het zat was zei ik: “als je het niet hebt, dan bel ik je moeder”. Niet omdat ik zo nodig een stukje zeep wilde hebben, maar omdat ik het belangrijk vond dat hij zich leerde aan afspraken te houden.

En hoera! Memmeth kwam de volgende dag met een cadeautje. Hij had het zelfs ingepakt. Het was… een hoofddoek. Die had hij bij zijn moeder uit de kast gepakt. Want ze had er toch genoeg….

Ik heb hem hartelijk bedankt. En de hoofddoek heeft nog jaren dienst gedaan in de poppenhoek van de school waar ik daarna ging werken. Maar oh die Memmeth. Soms betrap ik me erop dat ik met een glimlach aan hem terugdenk…