Tagarchief: woorden

Let op je woorden in de klas deel 3 – JA MAAR

Let op je woorden in de klas deel 3 – JA MAAR

“Ja, maar…” is misschien wel het meest gegeven antwoord in het onderwijs.
“Ja maar… ik heb geen, ik kan niet, ik weet niet, ik doe niets, ik…”
En natuurlijk de variatie daarop: “Ja maar hij …… (of zij…)”
Het eerste woord dat je hoort is “ja”. Fijn, denk je dan. De wil is er. En nu de actie nog.
Maar die actie komt niet. Omdat er weerstand zit tussen de JA en de ACTIE. Een drempel. Een slagboom. Een muur misschien.

Hoe ga je daar mee om? Ik geef je drie mogelijkheden:

1. Als je die weerstand wilt vergroten, dan ga je in discussie. Je luistert beslist niet naar de “maar” en eist dat de actie volgt op de “ja”. Je gaat de strijd aan. En een strijd kun je winnen of verliezen.
“Geen ja, maar, gewoon doen. Nu graag. Onmiddellijk.” Blijf de leerling daarbij strak aankijken, net zolang tot het gebeurt. De leerling kan er dan voor kiezen om de weerstand uiteindelijk weg te halen. De slagboom is open.

2. Als je de weerstand wilt verkleinen of laten verdwijnen, dan luister je goed naar de “maar”. Indien nodig vraag je door en ga je in op de antwoorden. Je neemt de obstakels weg en committeert de leerling aan de actie. Je hebt de “maar” weggenomen en biedt de leerling de kans om in actie te komen. Erg handig bij het ontbreken van pennen en andere ontbrekende zaken.
“Dus als je wel een pen hebt dan kun je beginnen? Mooi, dan heb je hier een pen. Alsjeblieft. Begin maar.”

3. Je kunt de weerstand ook gewoon negeren en de verantwoordelijkheid bij de leerling leggen. Het kan zijn dat dat problemen oplevert voor andere leerlingen, dan is het zaak om die problemen voor te zijn. Duidelijke afspraken kunnen hier bij helpen.
“Oké, prima. Dan mag je het zelf oplossen. Kun jij dit zelf oplossen op een positieve manier waar iedereen mee kan leven? Fijn, ga je gang. Dan laat ik het verder aan jou.”
Als een leerling “nee” antwoordt, dan grijp je terug naar optie 1 of 2.

Let op je woorden in de klas deel 2 – NIET

Let op je woorden in de klas deel 2 – NIET

Nog zo’n fijn woord: NIET.
* Je hebt toch duidelijk gezegd dat Johanna NIET meer moet praten, maar ze doet het toch…
* Je hebt toch uitgelegd dat het NIET met potlood moet maar met pen, en de helft levert het met potlood in.
* Als ze zich NIET gedragen, krijgen ze NIET de beloning, en ze zijn boos dat ze de beloning niet krijgen.

NIET is een raar woord. Je denkt dat je heel duidelijk bent als je het woordje NIET gebruikt, maar je bent dat NIET. Je bent gewoon ONDUIDELIJK. Sorry.

Hoe dat komt?
Dat komt omdat onze hersenen (en dus ook die van je leerlingen) het woord “niet” moeilijk kunnen verwerken. Als ik “niet” zeg, dan verwacht ik van jou dat jij iets verwijdert in jouw hersenen. Maar hoe kun je iets verwijderen waar ik net de nadruk op heb gelegd?

Een voorbeeld?
Een hele beroemde. Probeer hem maar uit: “Denk NIET aan een roze olifant!”
Onmiddellijk projecteren jouw hersenen een roze olifant in jouw hoofd. Het is dus onmogelijk om er niet aan te denken.
Dus als jij tegen Johanna zegt dat zij NIET moet praten, dan vangen haar hersenen het woordje “PRATEN” op, en mag jij drie keer raden wat Johanna gaat doen.

De oplossing?
Lijkt mij simpel: Je vertelt wat je wel wilt.
En je vertelt dus ook hoe de leerling dat moet doen. Dan help je nog eens extra.
Of je vraagt hoe de leerling dat gaat doen. Dan help je nog veel meer.
En geef complimenten als het lukt.

Weet jij nog meer van zulke woorden? Dan komt er nog een deel 3.

Contact maken. En dan echt contact!

Contact maken. En dan echt contact!

Je hebt een gesprek met ouders. Misschien is het een 10-minutengesprek. Misschien heb je de ouders op school gevraagd om een probleem te bespreken. Misschien zijn deze ouders onverwacht binnen komen lopen en willen ze je heel graag spreken. Je bent best een beetje zenuwachtig. En dat mag ook. Jij wilt immers het beste voor jouw leerlingen en dat willen de ouders ook.

Je hebt een gesprek met een leerling. Het loopt niet zo lekker. Of je hebt gedrag gezien waar je niet blij mee bent. Of je wilt gewoon oprecht antwoorden op de vragen die je hebt.

Je hebt een gesprek met je leidinggevende. Misschien is het tijd voor je functioneringsgesprek. Of je beoordeling. Ook zo’n gesprek kan heel spannend zijn, zeker als jouw aanstelling in het geding is.

Dit zijn gesprekken waar je echt contact moet maken met de ander. Omdat je dan een win-winsituatie creëert. Iedereen “krijgt wat hij wil”.

De ouders luisteren naar jouw tips en jij staat open voor hun ideeën.
Het probleem dat je had met de leerling is opgelost, jij hebt je antwoorden en de leerling is ook opgelucht.
Je hebt een goed gesprek met je leidinggevende. Jij kunt je zegje doen in openheid en jouw leidinggevende heeft ook zijn doel bereikt.

Tijdens mijn NLP-opleiding heb ik geleerd hoe ik goed contact kan maken in gesprekken met anderen. Deze tips deel ik graag met jou.

1. Maak “rapport”. Dat wil zeggen dat je heel goed kijkt en luistert naar de ander. Waar kijkt de ander naar? Maakt diegene bewegingen met armen of handen? Hoe houdt de ander zijn hoofd? Wat is de houding van de ander? Rechtop? Of in elkaar? Signaleer.

2. Vervolgens ga je net zo zitten als de ander. Kopieer diens houding. Niet exact, maar ongeveer. Knik regelmatig. Zeg “m, m” ter bevestiging.

3. Er wordt vaak gezegd dat je moet samenvatten wat de ander zegt (LSD), en dat mag, maar het is beter om dat pas te doen op het eind van het gesprek. Tijdens het gesprek herhaal je letterlijk wat de ander zegt. Soms wat woorden, soms een hele zin. Dat voelt en klinkt in het begin een beetje vreemd, maar omdat de ander zijn eigen woorden terug hoort, voelt diegene zich gehoord en begrepen. En dat is de basis van een goed gesprek. Nu is er contact.