Hoe het ging toen Fatima een kerstboom wilde

 

Hoe het ging toen Fatima een kerstboom wilde? Dat is een verhaal uit de tijd dat ik een combinatiegroep 4/5 had. Eén van de leukste klassen die ik ooit heb gehad.

Marja en Sonja: een olijke tweeling waarvan ik altijd deed alsof ik ze niet uit elkaar kon houden – ook al waren ze twee-eiig. Mo, die waanzinnig goed kon voetballen en droomde van een carrière bij Feyenoord, Rabia, die altijd klaar stond om haar klasgenootjes te helpen – ook als die daar geen zin in hadden. En natuurlijk Fatima.

Fatima wilde later dokter worden en haar ouders hadden haar verteld dat ze dan drie keer zo hard zou moeten werken als haar klasgenootjes. Dus dat deed ze. Ze nam stiekem haar rekenschrift mee naar huis om sommen te maken. En ze kwam een kwartier eerder op school om haar sommen na te kijken.

Ik kwam erachter toen ik Fatima betrapte: ze pikte nét een sticker uit mijn bureaula om op haar blaadje te plakken. Ik ben de klas weer uit geglipt. Fatima’s  moeder was klassenmoeder en in overleg met haar besliste ik om het zo te laten. We dachten dat ze er vanzelf mee zou ophouden.

Behalve van leren hield Fatima ook erg van knutselen

Ik helemaal niet. Maar Fatima en haar klasgenoten wilden niets liever dan tekenen en knutselen. Daarom had ik drie hoeken in mijn klas ingericht die onderdeel waren van het zelfstandig werk. Een keuzeoptie op de weektaak: een tekenopdracht, een knutselopdracht en dan nog iets. Kalligraferen, een kaart tekenen en schrijven, een bouwopdracht, een tangram…. De leerlingen kwamen zelf met suggesties en anders bedacht ik zelf iets.

In de weken voor kerst had ik natuurlijk drie kerstactiviteiten: kerstbal knutselen, kerstkaart tekenen (en opsturen) en een stroomkring met kerstverlichting aansluiten.

De leerlingen stonden in de rij

Vooral Fatima: die maakte haar werk thuis (denk ik) en knutselde op school de ene kerstbal na de andere. Ze verdeelde de ballen eerlijk: een bal voor de boom in de klas, de andere bal nam ze mee naar huis . “Voor in de kerstboom thuis, juf”, straalde ze. Ik vermoedde dat Fatima thuis geen kerstboom had, dus ik vroeg het aan haar moeder.

Moeder zuchtte “Fatima wil zo graag een kerstboom in huis. Maar dat kan natuurlijk niet. Wij zijn moslims. Wij hebben geen kerstboom. Jammer hoor, het lijkt mij ook best gezellig.”

Ik stelde voor een heel klein kerstboompje te kopen: een nepperd met piepkleine lichtjes

Maar moeder schudde haar hoofd. “Kan niet… maar ik ga wat bedenken!”

De laatste dag voor de kerstvakantie puilde mijn lokaal uit van de kerstballen. De leerlingen konden er geen genoeg van krijgen en er paste niks meer in de boom. Na het kerstontbijt ruimde ik alle ballen op en gaf ze mee naar huis.

Fatima zei: “Mijn ballen gaan allemaal in mijn eigen boom.” En ze nam een vuilniszak vol mee naar huis. Rabia had haar kerstballen erbij gedaan. Want Rabia wilde haar vriendin graag helpen. De tweeling aarzelde, maar namen toch zelf hun ballen mee. ‘Ze mag thuis tóch geen boom’, zei Sonja – of was het Marja? ‘Zij is namelijk moslim, juf’. Mo gaf zijn ene bal aan mij: een voetbalkerstbal. Anders was het zo zielig voor me, vond hij. Ik had namelijk geen enkele bal geknutseld.

Bij het afscheid nemen schoot ik de moeder van Fatima even aan en ik wees naar de vuilniszak

“Ach”, zei moeder, “soms ben ik heel creatief, weet je…” En ze liet een foto op haar telefoon zien. Een foto van hun huiskamer.

Op een tafeltje in de hoek stond een enorme bos met takken in een vaas. En in de takken hingen gekleurde lampjes. Er hingen al een paar ballen in de takken. Ik lachte. “Daar kan nog meer bij”.

Moeder lachte. “Absoluut. Het wordt denk ik een héél gezellige kerstvakantie.” En ze knipoogde.

 

“Vrolijk kerstfeest!”

Wil je meer verhalen van mij lezen? Koop dan mijn e-boek ‘Help ik sta voor de klas’.

Wil je meer blogs lezen zoals deze? Klik dan hier.

Wil je in de kerstvakantie meedoen aan de tweedaagse training voor startende leraren en zijinstromers? Klik dan hier.