Lievelingetjes

Anja viel nooit zo op in de klas. Ze zal achterin en leek zich altijd een beetje te verstoppen achter de lange jongens in de banken voor haar. Als ik haar een beurt gaf, lachte ze altijd eerst een beetje verlegen naar me, alsof ze wilde zeggen “ach juf, sla mij maar even over”. Maar dat zei ze niet. Ze gaf gewoon antwoord op mijn vraag, of las een stukje voor als dat mijn opdracht was. Ik betrapte me erop dat er dagen waren dat ik me na schooltijd afvroeg of Anja wel op school was geweest. Lees verder Lievelingetjes

Requiem

Suus woonde op het kamp. Suus was een hele grote mond met een hart van goud.  Kwam altijd op voor haar vriendinnen, weggelopen huisdieren en de klas. Haar vader had een autosloperij en haar moeder was jaren geleden weggelopen. Vader en dochter waren twee handen op een buik. Op maandag kwam Suus  vrijwel altijd nog half dronken op school omdat ze met papalief het gehele weekend baco’s had genuttigd.  Lees verder Requiem

Bloemen voor de juf

Open

Groep 4A van de Marnixschool was een bijzondere groep. Ik was als invaller gevraagd om toetsen af te nemen. Ik zat met mijn lijsten, potlood en stopwatch in de aula en had uitzicht op het lokaal van groep 4A. De helft van de dag was het daar een enorme herrie. De derde dag liep het compleet uit de hand; de juf schreeuwde: ik doe het niet meer! Lees verder Bloemen voor de juf

Hoe het verder ging met Kees…

Kees heeft het niet gered bij ons op school. Hij had een prima jaar bij mij gehad en zijn ouders hadden de hoop dat het in de 3e klas net zo goed zou gaan. De docent van zijn nieuwe klas was nieuw in het Praktijkonderwijs. Hij vond dat Kees gewoon met alles mee moest doen en vond dictees niet nodig. De woede-uitbarstingen van Kees werden legendarisch. Hij stampte om de haverklap het lokaal uit. In het begin ving de tuindocent hem op, ook al was het onverwacht, maar het aantal bezoeken liep zo op dat hij moest weigeren. Lees verder Hoe het verder ging met Kees…

En toen was daar Kees…

Kees was bijna twee meter lang en bijna een meter breed, 15 jaar oud en met een IQ van 53. Autist tot op het bot. Een kei in spelling. Hij was dol op dictees en haalde ook steevast een 10. Hij glimlachte als ik hem zijn cijfer vertelde. Iedere dag nam ik hem een dictee af, als de andere leerlingen bezig waren met hun zelfstandig werk. Als er eens een andere activiteit was, waardoor het dictee niet doorging, raakte Kees in de war. Zelfs als ik de activiteit al een week lang dagelijks had aangekondigd, op het bord gezet en een ander moment had afgesproken om het dictee te maken. Het maakte niet uit. Zo ook die dag. Lees verder En toen was daar Kees…

Verveling? Vervolg…

Verveling in het onderwijs…. Je staat voor de klas, of je zit langs de rand van de zandbak en je hebt niets te doen. Je vraagt jezelf af: wat doe ik hier? Heb ik het goede vak wel gekozen? Laat ik je geruststellen: het doel van iedere leerkracht is om zich te vervelen, bij voorkeur met de voeten op je bureau, een kop warme koffie in je hand en een krant voor je neus. Dat betekent namelijk dat de leerlingen het werk doen en dat is precies het doel van onderwijs. Je voelt het ook: er is een goede sfeer, er wordt gewerkt. Lees verder Verveling? Vervolg…

Verveling…

Het was mijn bedoeling om als eerste in Nederland af te studeren aan de nieuwe opleiding Pabo. Mijn eindscriptie was ruim op tijd af en mijn docenten beraadden zich op de scherpe vragen die ze mij gingen stellen. De datum werd vastgesteld en naderde met rasse schreden. Ik trok mijn mooiste jurk aan, mijn familie zat in de zaal en de docenten waren net zo trots als ik. Geen enkele vraag was te moeilijk, de sfeer was ontspannen en het weer was prachtig. Het was 1 mei 1988 en ik was nummer 1 in Nederland met een Pabo-diploma. Wow!

Ik werd snel uit de droom geholpen. Iemand was me voor geweest. Lees verder Verveling…

Help! Ik vind die leerling niet leuk!

Er zit er altijd wel eentje in je klas. De zeurende leerling, de brutale leerling, de agressieve leerling, de verwende leerling. Het is ook vaak dat kind dat niet zo lekker in de groep ligt. Dubbel pech voor die leerling: gepest door de groep en niet gesteund worden door de leerkracht. Instinctief voel je haarfijn aan waarom juist die leerling wordt gepest. Je vindt hem of haar diep in je hart ook niet leuk. Iedereen in de groep weet dat; inclusief het slachtoffer. Het is één van de redenen waarom het zo moeilijk is om pesten te stoppen. Lees verder Help! Ik vind die leerling niet leuk!

Wat zeg jij tegen de leerling die….

Wat zeg jij tegen de leerling die….

… zijn tanden niet heeft gepoetst?

… zijn huiswerk voor de 10e keer niet heeft gemaakt?

… weer door je les heen praat?

… te pas en te onpas een grote mond heeft?

… seksueel getinte opmerkingen maakt?

… een stoel door de klas gooit?

… je collega’s zwart maakt?

… opstaat en wegloopt?

… zijn buurman een hengst geeft?

… je iedere dag even komt begroeten, ook al heeft hij die dag geen les van je?

Antwoord? Er is geen juist antwoord. Als je maar luistert, kijkt en de juiste vragen stelt. En die vragen beginnen altijd met “Wil jij mij vertellen….” (en voorkom dat je zin met “waarom” begint)

Op huisbezoek

Mijn meest bijzondere huisbezoek als beginnend leerkracht was bij Janny. Janny zat bij mij in groep 3 op een LOM-school. Janny was lelijk. Ze had een brandplek over haar gezicht en hals, omdat ze als peuter een pot hete thee over zich heen had gekregen. Wat ook niet hielp was dat ze er onverzorgd uit zag. Ongekamd haar en afgedragen kleren. Wel schoon. Janny had geen vriendinnetjes. In de pauzes hing ze om me heen op het plein, zeurend om aandacht, tot ik haar naar de schommels stuurde. Ze ging altijd braaf. En ze was binnen 3 minuten weer terug: “juhuf…”. Lees verder Op huisbezoek

Sta Sterk voor de Klas!