Tagarchief: actie

Pak de orde terug in vijf stappen

Pak de orde terug in vijf stappen

Het is mij best wel vaak gebeurd. Dat ik een klas heb waar het wel aardig loopt. Er zitten wel wat stoorzenders tussen de lieverdjes van leerlingen, maar die weet ik over het algemeen best in het gareel te houden. Meestal gaat het prima met mijn orde in de klas.

Maar dan gebeurt het. HET. Ik ben moe of sjaggerijnig of wat dan ook en in ieder geval niet alert. En ik reageer verkeerd op een leerling. Ik maak een verkeerde opmerking, kijk de verkeerde kant op, of mijn hele houding is gewoon FOUT. En ik voel de orde als zand tussen mijn vingers wegglijden.

Ik probeer dan nog krampachtig te redden wat er te redden valt, maar meestal lukt het niet, is het een kwestie van de les uitzitten en volgende les opnieuw proberen. Het fijne is dat dat ook lukt, omdat leerlingen je altijd weer een nieuwe kans geven. En als je dan zelf alert bent (en uitgeslapen en vrolijk) dan is het net alsof die vorige les nooit geweest is.

Eén keer deed ik iets compleet anders dan anders. En dat werkte echt supersnel; ik had de orde binnen no time terug. Ik heb er vijf stappen van gemaakt die ik hier met jou deel:

  1. Ik ging op een andere plek staan; achter in het lokaal en vroeg de leerlingen op zachte toon om hun spullen op te ruimen en even naar me te luisteren. Ik keek daar heel ernstig, bezorgd bij. Omdat ik iets onverwachts deed, luisterde iedereen redelijk snel. De leerlingen moesten zich omdraaien en waren daardoor met mij bezig en niet meer met elkaar.
  2. Ik stond heel stevig in de grond. Ik haalde een paar keer diep adem en keek omhoog. Dat gaf me nieuwe energie. Ik keek alle leerlingen een voor een aan.
  3. En ik bood mijn excuses aan voor het verstoren van de orde.
  4. En ik stelde de leerlingen voor de keuze. Degenen die geen zin meer hadden in deze les mochten (in stilte) hun huiswerk gaan maken. Degenen die de les nog wel wilden volgen, mochten naar mij luisteren. Twee leerlingen wilden door met de les. De rest ging aan het werk. Ik had de orde terug. Binnen tien minuten deed iedereen weer mee met de les.
  5. Na afloop bedankte ik de leerlingen voor hun coöperatie.

Maak hier je eigen variatie op; je eigen stappenplan.

  1. Zorg voor (echte) afleiding.
  2. Geef jezelf aarde en energie.
  3. Bied je excuses aan.
  4. Geef de leerlingen de keus. Wel een keus die als vanzelf stilte (en geen geloop door de klas) vereist.
  5. Bedank je leerlingen, of geef ze een compliment.

Durf te Kiezen!

Durf te kiezen!

Onzekerheid in de klas… ik ken het ook….
– Dat je een vraag stelt aan een leerling en vervolgens een grote mond krijgt.
– Dat je denkt dat je je les goed hebt voorbereid, maar wat klaar ligt klopt niet met de inhoud van je les.
– Dat je de leerlingen eindelijk stil aan het werk hebt en er vliegt een wesp door het raam naar binnen.
– Dat je collega een denigrerende opmerking maakt waarvan je vermoedt dat het niet als grapje bedoeld is.
Van die momenten waarop de grond onder je voeten lijkt te verdwijnen, je knieën beginnen te knikken en je stem begint te trillen.

Maar weet je, je kunt die momenten omkeren. Door de juiste keuze te maken. De keuze om je zelfvertrouwen terug te pakken. En dat is redelijk simpel:
1. Je haalt diep adem.
2. Je zet je voeten stevig op de grond.
3. Je zegt tegen jezelf: “laat ze maar kletsen, ik ben gewoon een goede leraar”.
En vervolgens los je je probleem op.
– Je vertelt die leerling dat je niet gediend bent van een grote mond en je geeft hem de keus: opnieuw antwoord geven of vertrekken (cq. strafregels schrijven, cq nablijven, enzovoort). Accepteer geen weerwoord.
– Je vertelt de leerlingen dat het verkeerde klaar ligt. Je past je les aan door te kiezen tussen a) het mondeling vervolgen van je les of b) het materiaal uit te delen en daar mee verder te gaan. Geen discussie!
– Je laat de leerlingen even gillen en onderneemt vervolgens acties om de wesp te verwijderen cq. dood te (laten) meppen. Of je wacht tot ie vanzelf verdwijnt.
– Je zegt tegen je collega dat je schrikt van die opmerking en je vraagt wat hij of zij daar mee bedoelt. Of je haalt je schouders op en loopt weg.

Wat je ook doet: KIES! Kies die actie die voor jou het beste voelt. Dat ben je waard, als leraar!

Hoe krijg jij je klas stil?

Hoe krijg jij je klas stil?

Statemanagement als methode om een klas stil te krijgen en te houden

Statemanagement is een term uit de NLP.

Een state is een vorm van “zijn”. Je bent verdrietig, nieuwsgierig, boos, opgelucht… enzovoort. In feite kan iedere emotie die enige tijd voortduurt een “state” zijn.

Als je voor de klas staat, is jouw state van grote invloed op de leerlingen.
De state van de leerlingen heeft veel invloed op jou.

Als je voor een klas staat, is het van belang om 3 dingen op te merken, te “zien”:

1. Wat is jouw eigen state?
2. Wat is de state van de groep?
3. Wat is de state van de “leider” van de groep?

Dit betekent dat je goed moet kijken naar je leerlingen. Hoe zitten / staan ze erbij? Wat doen ze? Waar kijken ze naar? Wat zeggen ze?
En jijzelf?
Zodra je deze drie antwoorden hebt, kun je invloed uit gaan oefenen op alle states.

Je kunt bijvoorbeeld je eigen state radicaal omgooien. Van boos naar vrolijk. Of van ongeduldig naar verdrietig of boos (als een rol die je speelt; niet echt!).

De leerlingen moeten ook zien dat jij jouw state verandert. Dus dat betekent dat je iets ONVERWACHTS doet, om hun aandacht te pakken.

Bijvoorbeeld:
Je laat een kopje vallen.
Je begint op en neer te springen.
Je blaast een luchtzoen naar een leerling.
Je laat een bom ontploffen op het digibord.

Vervolgens reageer je op jouw eigen actie in jouw nieuw gekozen state.

Bijvoorbeeld:
He, daar viel een kopje. Geeft niks. Fijn dat jullie er nu bij zijn. Vanaf nu gaan jullie meedoen met de les en dat ziet er als volgt uit:

Ik leg in 5 minuten uit wat de opdracht is.
Jullie gaan zelfstandig met de opdracht aan de slag. Je mag overleggen met je buurman of buurvrouw. Je krijgt daar 20 minuten de tijd voor. Als je klaar bent dan ga je in boekje X verder. Over 25 minuten gaan we klassikaal nakijken en dan hoor je meteen welk cijfer je hebt voor de opdracht.
Iedereen weet nu wat er verwacht wordt toch?
En er is niemand die zich hier aan wil onttrekken, toch?

Als het goed is, knikken de leerlingen tweemaal.
Het kan zijn dat de leider van de groep nog even dwars gaat liggen. Daar maak je meteen korte metten mee door zijn of haar gedrag en state te kopiëren en uit te vergroten. Of door onmiddellijk straf te geven, als je dat wilt.

Er zijn nog veel meer manieren om een klas stil te krijgen. Wat is jouw beste manier? Laat het weten in het commentaarveld.