Tagarchief: consequent

En ze praten maar door…

Open

En ze praten maar door…

Ik hoor vaak van (startende) leraren dat ze soms een klas hebben die niet meer stopt met praten. Ze gaan maar door. Soms zijn het maar een of twee leerlingen die hun mond niet kunnen houden, en in de tijd die jij die leerlingen bestraffend (?) toespreekt, beginnen andere leerlingen hun eigen conversatie. En als je hen stil hebt, zijn er weer anderen begonnen. Dat kost je zoveel energie. En tijd. En het verpest (meestal) de sfeer in de klas.

Herken je dit?

Allereerst is het van belang om na te gaan waarom ze maar blijven praten. De volgende vragen kunnen je daarbij helpen:

* Praten ze omdat ze het gezellig vinden in de klas? Omdat ze het idee hebben dat er “een doorlopend theekransje” plaatsvindt?Gezelligheid troef! En alles in goede sfeer!

* Praten ze om jouw les te verstoren? Om je te pesten? Om te kijken waar jouw grens ligt? Omdat ze willen weten wanneer jij “uit je vel springt”? Of omdat de sfeer zo negatief is (geworden) dat ze niet (meer) anders kunnen?

* Praten ze omdat ze niet anders kunnen? Omdat ze “geprogrammeerd zijn” om meteen verbaal te reageren op alles wat er gebeurt in de klas?

Waarschijnlijk weet jij zelf het antwoord op deze vragen. Maar welke van de drie redenen het ook is, in alle gevallen heb jij een probleem dat je wilt en kunt oplossen. Ben je bang dat dit teveel tijd kost? Ga voor jezelf na of je de investering in tijd en energie over hebt om de situatie zo te krijgen zoals jij wilt. Als je blijft doen wat je deed, blijft het zoals het is.

Ik zet (per vraag) wat handvatten op een rij die jou kunnen helpen om het tij te keren.

*Praten uit gezelligheid.
Meestal is dat een hele sociale groep, die oprecht alles met elkaar deelt. Je kunt je probleem gewoon bij hen neerleggen, waarbij je hun behoefte aan sociale conversaties  ook benoemt. Belangrijk is om goed uit te leggen op welke momenten en waarom je wilt dat iedereen zijn mond houdt. Deze momenten kun je met de leerlingen inventariseren. Je vraagt ook aan de leerlingen welke sanctie past bij het overtreden van de regel “je ben stil op deze X momenten”. Jij kiest die sanctie uit die jij passend vindt. Daarnaast geef je ook ruimte aan hun behoefte door meer samenwerkopdrachten te geven en misschien zelfs (aan het begin- en/ of aan het eind van de les) “praatpauzes” van vijf minuten in te plannen.

* Praten om jou te pesten.
In dit geval zal je opnieuw moeten beginnen met de groepsvorming. Deze groep heeft een negatieve houding naar jou toe en die zal je moeten doorbreken. Hier moet je echt veel tijd en energie in investeren en het werkt pas echt goed als je ouders en je eventuele duo-partner (of een collega) hierbij betrekt. Voor een betere sfeer in de groep is een goed stappenplan onontbeerlijk:
1. Je gaat met je duo-partner om de tafel zitten en je maakt duidelijk dat je het voortaan anders wilt. Je vraagt de hulp van je duo-partner (of collega). Zeker als je deze klas maar een of twee dagen per week hebt, gaat het zonder zijn of haar steun niet lukken. Jullie maken samen een plan. Breng het hele team op de hoogte.
2. Jullie sturen (samen) naar alle ouders een e-mail om ze te vertellen dat jullie je zorgen maken over de groep en dat jullie de komende weken de sfeer in de groep “positiever gaan maken”. Omdat dan ook de leerprestaties sterk zullen verbeteren. En dat jullie daarbij de steun en hulp van de ouders nodig hebben. Vraag ouders ook vooral om hun eigen tips, ideeën en aanvullingen. Nog beter is om ook nog een extra ouderavond te organiseren waarbij jullie je mail mondeling toelichten en ook om de mening van de ouders vragen.
3. Jullie vertellen de leerlingen dat het zo niet langer kan en dat jullie de komende weken iedere dag aandacht gaan besteden aan groepsvorming.
4. Je begint met een groepsgesprek over normen en waarden in de klas. Jij vertelt wat je van de leerlingen verwacht en je vraag de leerlingen wat ze van hun klasgenoten verwachten in jouw les. Je geeft alleen de leerlingen de beurt waarvan je weet dat zij een positieve insteek hebben. Zo zet je een positieve norm. De hieruit ontstane regels (waarden) zet je op het bord en hang je ook op in de klas.
5. Iedere dag doe je met de klas een activiteit waarbij deze regels getest worden. Je beloont goed gedrag. Je evalueert met de leerlingen.
6. Vrijwel alle leerlingen zullen zich uiteindelijk neerleggen bij de nieuwe normen en waarden. Met de leerlingen die dit niet kunnen (als dat voorkomt), maak je een aparte afspraak. (Zie volgende…)
7. Houd en breng de ouders & collega’s steeds op de hoogte van de voortgang van het proces. Gebruik je duo-partner (of collega) als klankbord.

* Praten omdat ze niet anders kunnen.
Dit betreft meestal een leerling of een kleine groep. Met deze leerlingen maak je een aparte afspraak voor een gesprek, waarin je vraagt wat deze leerling nodig heeft om zich zo te gedragen zoals jij wilt. Doe dat per leerling individueel, nooit als groep bij elkaar. Stel jouw grenzen hierbij heel duidelijk. Als een leerling bijvoorbeeld zegt: “Ik heb nodig dat jij weg gaat”, is dat (helaas voor die leerling) een onacceptabel antwoord, want jij gaat niet weg. Dat zeg je dus ook. En je stelt de vraag opnieuw. Als een leerling zegt: “Ik weet het niet”, dan zegt jij: “En hoe ziet het er dan uit als je het wel zou weten?” Of: “Hoe doe je dat dan bij meneer X?” Soms zijn dit lange gesprekken, omdat je soms lang moet wachten op een antwoord wat voor jullie allebei acceptabel is. Je eindig altijd met een afspraak. Laat de leerling zelf een sanctie bedenken in geval van overtreding.

* In alle gevallen:
1. Spreek leerlingen niet individueel aan, maar corrigeer algemeen en complimenteer algemeen.
2. Wees heel consequent. Stil is stil. Wacht tot het echt stil is.
3. Ga niet in discussie. Voorkom strijd.
4. Loop door de klas. Ga bij de kletsers staan en laat non-verbaal merken dat jij de enige bent die mag praten.
5. Leg steeds opnieuw uit waarom het echt stil moet zijn.

Een wijze les

Een wijze les

Het verhaal van deze week kreeg ik in mijn schoot geworpen. Het is het verhaal van juf Tina, die aan de Pabo studeert. Ik deel het verhaal graag met jullie en ik hoop dat jullie willen reageren. Tina en ik zijn heel nieuwsgierig wat jullie ervan vinden, of jullie het herkennen en of jullie tips hebben voor andere Pabo-studenten.

 

Een wijze les van Juf Tina

Vandaag heb ik na een goed gesprek een waardevolle les geleerd: Het onderscheid maken tussen het betrokken zijn en grenzen stellen. Maar ook de connectie hier tussen zien.

Vanuit mezelf ben ik heel erg betrokken, een hele sterke eigenschap die zonder na te denken aanwezig is.. In mijn eerste stage van dit jaar is ook in mijn beoordeling geschreven: ‘jouw inlevingsvermogen is jouw kracht!’. Was zo blij dat ik een mentor had die verder keek dan het beoordelingsformulier! Heb mijn betrokkenheid toen ook echt in kunnen zetten in mijn stageklas. Waardoor ik heel veel kinderen weer vooruit kon helpen.

Grenzen stellen daarin tegen, is voor mij -als juf in opleiding- soms een behoorlijk struikelblok. Vooral ook om hier consequent in te blijven. Omdat ik daar steeds zo over na moet denken.. In eerste instantie reageer ik vanuit begrip. Ik wil niet steeds bij ieder klein dingetje ingrijpen, dat maakt de sfeer weer zo negatief. Probeer vooral dingen met positiviteit op te lossen. Afgelopen semester kreeg ik toch vaak de feedback om echt grenzen te stellen en consequent te blijven als ik voor de klas sta. Ik ben vaak veel te lief. Iedere keer begin ik goed door aan te geven wat ik verwacht, maar gedurende de dag glipt het me steeds door de vingers om consequent te blijven. Ergens gaf het mij geen goed gevoel om ‘streng’ te zijn.

Ik zeg ook wel eens tegen de kinderen: ‘Jammer dat ik zo vaak moet mopperen of dat ik boos moet worden tot het stil is.’ En dan probeer ik ze mee te laten denken hoe we het een volgende keer beter kunnen doen. Zodat er niet steeds gemopperd hoeft te worden. Maar ja, daar komt een stukje consequent zijn bij, zodat het dan ook echt een volgende keer op de besproken manier gaat. Heb de laatste weken soms (nog net niet met de handen in het haar) voor de klas gestaan met de gedachte: help, wat nu?! Uiteindelijk is de chaos in de klas dan net zo groot als de chaos in mijn hoofd.. En dan moet ik wel optreden als ‘juffrouw Bulstronk’ voordat het mis gaat. Helemaal niet mijn ding!

Vanmiddag kreeg ik op mijn stage te horen dat er nog niet voldoende verbetering in is gezien op pedagogisch gebied. En dat dat toch wel het belangrijkste is om te beheersen, wil ik een klas draaiende kunnen houden. Ik dacht echt: “ik kan het blijkbaar gewoon niet”. Heb ik zo mijn best gedaan om mezelf te ontwikkelen, voor mijn gevoel zoveel geprobeerd om het te verbeteren.. En dan waarschijnlijk voor de 2e keer een onvoldoende voor mijn stage.. Merkte dat ik een beetje moedeloos werd.

Tot dat gesprek van vanmiddag.. Het duurde even tot het bezonken was.. De persoon die ik aan de telefoon had, liet mij bedenken waarom grenzen gesteld worden? Na even nadenken kwam ik erop: -vertrouwen, -veiligheid, -zorgen dat ieder kind zichzelf kan zijn in de klas. En ga zo maar door. Omdat ik vanuit een ander perspectief naar grenzen keek, verdween het negatieve gevoel wat ik erbij had. Want ook grenzen zijn nodig om meer betrokken kunnen zijn bij de kinderen. Grenzen en betrokkenheid gaan hand in hand, ondanks de verschillen. Want als ik consequent ben en grenzen stel in de klas, dan weten de kinderen ook wat ze aan mij hebben, waardoor het vertrouwen en het veilige gevoel zullen groeien. En er wederzijdse betrokkenheid kan ontstaan.

Dus al haal ik dinsdag misschien een onvoldoende voor mijn stage, ik ben blij dat ik deze wijze les vandaag geleerd heb. Dinsdag bij mijn lesbezoek, hoop ik met het gevoel wat ik nu heb over grenzen, met meer zelfvertrouwen voor de klas te staan. En daardoor hoop ik ook mijn laatste stagedag positief af te kunnen sluiten. Wat het cijfer ook zal worden, ik denk maar zo: als iets niet meteen lukt, zegt dat niet dat ik het niet kan. En ik weet van mezelf dat ik mijn best heb gedaan. Heb echt ontzettend veel geleerd. En dit besef is voor mij misschien wel de waardevolste les van het afgelopen half jaar!