Tagarchief: Sinterklaas

Rommelpiet

Rommelpiet

Weer eens een verhaal met een opgeheven vingertje. Dit verhaal gaat over Sven. Sven is 9 jaar en zit in groep 6. Leuke jongen om te zien, kan goed mee op school, heeft vriendjes, zit op voetbal. Je ziet het niet aan hem, maar hij heeft toch wel wat “dingetjes”.

  1. Hij kan heerlijk wegdromen. Het is dan net alsof hij niet luistert naar wat je vertelt. En dan blijkt later dat hij je best wel heeft gehoord. Maar als je ernaar vraagt, dan kan hij maar moeilijk herhalen wat je verteld hebt.
  2. Bij de gymles en het buitenspelen maakt hij andere leerlingen er steeds weer attent op dat ze zich aan de regels moeten houden.
  3. Hij kan enorm netjes op zijn spullen zijn. Opruimen is ook echt opruimen. Dingen rechtzetten, boeken precies op de hoek van de tafel. En tegelijkertijd is hij slordig op zijn spullen. Raakt dingen kwijt.
  4. Als er een invaller komt, schiet hij meteen in de weerstand. Ook al is de andere juf nog zo aardig tegen hem, hij kan alleen maar nors en boos reageren. Hij snapt zelf niet waarom.
  5. Sommige dingen kan je vijf keer uitleggen, maar dan snapt hij het nog niet. En dat terwijl hij best heel slim is.
  6. Hij kan soms opmerkingen maken waar hij zelf heel hard om moet lachen. Maar de andere kinderen snappen de grap niet, of vinden de grap ronduit beledigend.
  7. Hij is echt heel erg eigenwijs. Hij weet alles beter.

Sinterklaas is weer in het land. En Sven is bang. Niet voor Sinterklaas of Zwarte Piet; daar gelooft hij niet meer in. Maar om wat er vorig jaar gebeurde. Vorig jaar, in groep 5 had de juf op een middag een uurtje te tijd gegeven om met z’n allen de hele klas op te ruimen. Alle laadjes, alle kasten, alle planken. Sven vond het heerlijk. Zijn eigen laadje was zo klaar. Alles in de tas mee naar huis, papieren in de papierbak, laadje lekker leeg. Hij mocht daarna de biebkast opruimen. Sven haal de alle boeken eruit, maakte de kast schoon en zette alle boeken op AVI-volgorde terug. De juf gaf hem een compliment. Sven was zo trots en de ruimte in de klas gaf hem een heel goed gevoel.

Toen Sven de volgende ochtend met hetzelfde gevoel de klas instapte, sloeg de schrik om zijn hart. De rommelpiet was geweest. Zijn bureau stond op zijn kop. En erger nog; de biebkast was helemaal leeggehaald en alle boeken lagen verspreid door de klas. En Sven barstte in huilen uit. De andere kinderen keken hem raar aan en lachten hem uit.

Sinterklaas op school geeft Sven nu een naar gevoel. Hij wil dat het gewoon weer januari is. Zonder rare feestdagen en rommelpieten.

Misschien heb jij ook wel een Sven in de klas. Denk dan twee keer na over hoe je de feestdagen organiseert. Niet alle leerlingen houden van verrassingen. En ja: Sven moet er wel mee leren omgaan. En dat kan jij regelen. Door Sven steeds op de hoogte te houden van alle veranderingen die hij kan verwachten. Wennen en meenemen werkt beter dan in het diepe gooien. Van een trauma wordt tenslotte niemand blij.

Rommelpiet

Rommelpiet

Deze week gaat mijn verhaal over Sven.
Sven is 9 jaar en zit in groep 6. Leuke jongen om te zien, kan goed mee op school, heeft vriendjes, zit op voetbal. Je ziet het niet aan hem, maar hij heeft toch wel wat “dingetjes”.

1. Hij kan heerlijk wegdromen. Het is dan net alsof hij niet luistert naar wat je vertelt. En dan blijkt later dat hij je best wel heeft gehoord. Maar als je ernaar vraagt, dan kan hij maar moeilijk herhalen wat je verteld hebt.
2. Bij de gymles en het buitenspelen maakt hij andere leerlingen er steeds weer attent op dat ze zich aan de regels moeten houden.
3. Hij kan enorm netjes op zijn spullen zijn. Opruimen is ook echt opruimen. Dingen rechtzetten, boeken precies op de hoek van de tafel. En tegelijkertijd is hij slordig op zijn spullen. Hij raakt dingen kwijt.
4. Als er een invaller komt, schiet hij meteen in de weerstand. Ook al is de nieuwe juf of meester nog zo aardig tegen hem, hij kan alleen maar nors en boos reageren. Hij snapt zelf niet waarom.
5. Sommige dingen kan je vijf keer uitleggen en dan begrijpt hij het nog niet. En dat terwijl hij best heel slim is.
6. Hij kan soms opmerkingen maken waar hij zelf heel hard om moet lachen. Maar de andere kinderen snappen de grap niet, of vinden de grap ronduit beledigend.
7. Hij is  eigenwijs. Hij weet alles beter.

Sinterklaas is weer in het land…
…en Sven is bang. Niet voor Sinterklaas of Zwarte Piet; daar gelooft hij niet meer in. Maar om wat er vorig jaar gebeurde. Dat zit nog steeds in zijn hoofd. In groep 5 had de juf op een middag een uurtje te tijd gegeven om met z’n allen de hele klas op te ruimen. Alle laatjes, alle kasten, alle planken. Sven vond het heerlijk. Zijn eigen laatje was zo klaar. Alles in de tas mee naar huis, papieren in de papierbak, laatje lekker leeg. Hij mocht daarna de biebkast opruimen. Sven haal de alle boeken eruit, maakte de kast schoon en zette alle boeken op AVI-volgorde terug. De juf gaf hem een compliment. Sven was zo trots en de ruimte in de klas gaf hem een heel goed gevoel.

Toen Sven de volgende ochtend met hetzelfde goede gevoel de klas weer instapte, sloeg de schrik toe: de rommelpiet was geweest. Zijn tafel stond op zijn kop en zijn laatje hing leeg aan een poot. En erger nog; de biebkast was helemaal leeggehaald en alle boeken lagen verspreid door de klas. En Sven barstte in huilen uit. De andere kinderen keken hem raar aan en lachten hem uit.
Sinterklaas op school geeft Sven nu een naar gevoel. Hij wil dat het gewoon weer januari is. Zonder rare feestdagen en rommelpieten.

Misschien heb jij ook wel een Sven in je klas.
Hoe ga jij om met die rare feestdagen? Niet alle leerlingen houden van verrassingen. En ja: Sven moet er wel mee leren omgaan. En dat kan jij regelen, door Sven steeds op de hoogte te houden van alle veranderingen die hij kan verwachten. Wennen en meenemen werkt beter dan in het diepe gooien. Van een trauma wordt tenslotte niemand blij.

HOE OUD IS SINTERKLAAS?

Een gastblog van Sandra Lijesen, moeder van drie.

Maar ook zeer geschikt voor juffen en meesters van kinderen die nog wel, of net niet, in Sinterklaas geloven.

HOE OUD IS SINTERKLAAS?

Geloof jíj nog?

Ooit kwam er een einde aan ons kinderlijke geloof in Sinterklaas. Zo niet bij mijn jongste dochter! Victorine ging maar niet twijfelen aan het bestaan van Sint en Piet. Dit keer wilde ik niet – zoals bij mijn twee oudste kinderen – het geheim zomaar even ‘melden’. In plaats daarvan ging ik op zoek naar verhalen.

Verhalen voor kinderen die zich zo langzamerhand eens zouden moeten gaan afvragen hoe het precies zit met Sinterklaas. Verhalen waarmee je kinderen op een speelse en milde wijze van hun geloof af kan helpen? Ik vond ze niet.

Bette Westera

Wat ik wel vond is een fantastische kinderboekenschrijver: Bette Westera, schrijfster van de gouden griffel 2015! Bette beweegt zich in haar werk altijd al op het grensvlak van fantasie en werkelijkheid. Bette werd dan ook gepakt door mijn idee en wilde graag meedenken over een Sinterklaasboek dat kinderen prikkelt ‘hoe het nu precies zit met de Sint’.

We gingen samen aan de slag. Ik verzamelde allerlei informatie over de ‘echte’ Sinterklaas en alle gebruiken rondom ons wonderlijke typisch Nederlands feest. Hoe oud is Sinterklaas eigenlijk? Waarom is zijn paard wit? Waarom zetten we onze schoen? Waarom zijn de Pieten niet meer allemaal zwart?

Bette maakte hierbij zes meesterlijke verhalen en vond een passende illustrator. De tekeningen van Barbara de Wolf illustreren ‘dat wat er zou kunnen gebeuren’. De verhalen van Bette en de eigentijdse verrassende tekeningen van Barbara maken het tot een geweldig boekje: 40 bladzijden prachtig geïllustreerd FULL COLOR!

Een boekje met verhalen om voor te lezen of zelf te lezen. Verhalen die kinderen op toegankelijke wijze de herkomst van ons Sinterklaasfeest verwoorden. Een boekje voor kinderen op het grensvlak van geloven en niet geloven. Verhalen die kinderen het antwoord geven op veel vragen, maar niet op allemaal ….

Victorine

En Victorine? Voor Victorine kwam het boek een jaar te laat. Maar zoals dat met kinderen gaat, was haar reactie niet zoals verwacht. Op een dag kwam ze naar huis met de mededeling “dat Sinterklaas niet bestaat” maar dat we het wel gewoon moesten blijven vieren. Victorine had achteraf geen verhalen nodig.

Sandra Lijesen (moeder van Claudia, Wout en Victorine)

Ik wens jullie alvast een super gezellig sinterklaasfeest! Wil je alvast 1 leuk verhaal lezen? Ga dan naar www.hoeoudissinterklaas.nl en klik op het inkijkexemplaar! Of nog beter bestel het boekje!

Sinterklaas op een andere manier organiseren

  Sinterklaas op een andere manier organiseren
In plaats van ouders te mobiliseren en te ronselen, heeft een school besloten het sinterklaasfeest dit jaar in de bekwame handen van hun groep 8 te leggen.

De leerlingen gaan:
1. de centrale ruimtes in de school versieren,
2. samen met een docent een plan maken voor de versieringen, die gemaakt worden door onder- en middenbouwleerlingen,
3. daarover in iedere groep een presentatie houden,
4. de speelzaal in orde maken voor de ontvangst van de Sint,
5. lekkers inkopen en verdelen,
6. een liedjesboek maken voor alle klassen,
7. het programma/ draaiboek maken,
8. de Sint ontvangen,
9. na het feest alles opruimen.

 Briljant! De leerlingen van groep 8 zijn helemaal trots dat ze hiervoor zijn uitgekozen en voelt zich enorm verantwoordelijk. Als school geef je ze op deze manier vaardigheden mee in: planning & organisatie, samenwerken, presenteren, gastvrijheid, taal, design, eigen verantwoordelijkheid, burgerschap (giving back), inkoop, rekenen, zingen, evalueren, noem maar op!
 
Bovendien geef je deze leerlingen een samenwerkingsproject om nooit meer te vergeten, in hun laatste jaar basisschool.
 
En hun ouders? Die kun je dan voor andere zaken vragen; een presentatie over hun vak, een les over hun specialiteit of ze vragen thuis betrokken te zijn bij het leersucces van hun kinderen. Door bijvoorbeeld iedere dag een kwartier samen met ze te lezen of voor te lezen.